Fiamma Rossa

Ach, Święty Płomień!

Niosący ciepło, latarnia światła, źródło życia.
Tańczy, złoty i nieważki, boski blask—
Lecz w jego pięknie kryje się niebezpieczeństwo, w jego poświacie szept zagłady.

Patrzeć na niego, pragnąć, lecz nigdy nie dotknąć—oto nasza święta próba.
Próba skazana na porażkę, bo która ćma oprze się ogniowi?
Lecz przez jego pochłaniającą łaskę zostaniemy oczyszczeni.

Co kryje się za jego blaskiem? Kraina popiołu i chłodu,
gdzie bezkształtne potwory śpią głęboko.
Grozy tak przerażające, że ich imiona są jedynie ciszą.

Strażnik stoi, bastion nieugięty,jego postać wykuta z obowiązku, jego wola ostrzem z żelaza.
Czuwa, zawsze niezłomny—czy kamień oprze się fali?
Czy nawet najpotężniejszy bastion wytrzyma nieustanne wezwanie płomienia?
Wiedźma,

spowita cieniem i żarem, tańczy na krawędzi, dłonie rozświetlone skradzionym ogniem.Zna cenę, głód ognia—
ale czym jest mądrość dla tego, kto skosztował boskości?
Nie ma już drogi powrotu, tylko naprzód, nie ma losu poza spaleniem.
Strażnik Płomienia,
spowity oddaniem, kroczy ścieżką niezachwianą.

Jego dłonie niosą dary z ciała i duszy, daniny dla głodnego światła. Czy to wiedza utrzymuje go w całości,jakaś tajemna mądrość szepnięta w żarze?
Czy jest tylko kolejnym głupcem czekającym, aż płomień go pochłonie?
Grzesznik,
wątły i nędzny, klęczy w drżącej czci.
Obciążony pragnieniami, spętany tęsknotą,

wznosi wzrok ku świętemu ogniowi, niegodny, lecz nieustępliwy. Wie, że spłonie.A jednak—
ta myśl napełnia jego serce zachwytem.
Ćma,
olśniewająca w głupim pragnieniu,
szybuje bez strachu, bez wątpliwości, bez żalu.
Chwila lotu, oddech światła—

potem tylko popiół, dryfujący w pustce. Czy warto było upaść dla tego blasku?Spalony ogniem, odrodzony z popiołów,
jak Feniks,
powstaje na nowo.
Oparzony, wypalony, naznaczony na zawsze—
lecz w ruinie znajduje triumf.

Mędrzec,
spowity ciszą, czeka w bezruchu, jego myśli giną w nieskończonym tańcu płomienia.Szuka prawdy w jego szeptach—
ale czy mądrość zdoła pojąć to, czego nie można dotknąć?
Czy śmiertelny oddech odsłoni sekrety piekła?

I czy dożyje, aby ujrzeć odpowiedź? Cesarzowa,władczyni złotego świtu,
królowa niebios, pani świata.
Promienna i dumna, stoi na krawędzi—
bo nawet tron z gwiazd jest tylko podpałką dla ognia.
Czasem królestwo upada od jednej iskry.
Szaman,

z dzikim spojrzeniem i gniewem, chwyta Płomień niegodnymi dłońmi.Chce go ujarzmić, rozkazywać mu, zmusić do klęku—
ale jak ugiąć to, co jest nieokiełznane?
Szaleństwo nim kieruje, głupota go oślepia.
Spłonie. I zostanie zapomniany.
Rycerz, niegdyś szlachetny, teraz zagubiony.

Wojownik odziany w stal, miecz ciężki od smutku. Zboczył ze ścieżki,jego dusza sprzedana za zimny uścisk ciemności.
Już nie człowiek, już nie sługa światła—
ale coś innego. Bestia.
Lalka,
porcelanowa i krucha,
istota z jedwabnych szeptów i pustych snów.

Uległa z łatwością, poddała się bez walki,
i teraz leży związana w uścisku otchłani.
Lecz pozbawiona woli, nie zna cierpienia.
W sercu pustki, Tkacz Cieni
czeka,
jego dłonie snują los, jego głos jest szeptem w ciemności. Obserwuje tych, którzy porzucili Płomień,.

tych, którzy kroczą na oślep w otchłań. Nie zobaczą, nie poznają—nawet gdy pożre ich dusze.
Zdjęcia: @chambertincards
„Jak ćmy do płomienia, pragniemy tego, co rani nas najbardziej.”
Fiamma Rossa jest jedną z nagród
TWI Patreon 2025 Q1.

Złota folia na zimno na twarzach 2 warstwy hotfolii na rewersach (złota i czerwona)Eleganckie pudełko wydrukowane na papierze premium z 2 warstwami folii na zewnątrz i 1 wewnątrz.
Zaplombowane i numerowane
Łącznie wyprodukowano 1000 talii
Wyprodukowano przez LPCC
They will not see, they will not know—
not even when he devours their souls.

Pics by @chambertincards

“Like moths to a flame, we crave what hurts us most.”

Fiamma Rossa is one of the rewards of TWI Patreon 2025 Q1.

• Gold cold foil on faces
• 2 layers of Hotfoil on backs (gold and red)
• Premium tuckbox printed on premium paper with 2 layers of foil outside and 1 inside.
• Sealed and numbered
• 1000 Decks made in total
• Manufactured by LPCC